14120

gedicht, haibun, haiku, met foto

haast te sterk geworden rooibosthee gloeit mee met de opkomende zon. Onder de droge lucht trekt een houten tuintafel krom. Op straat roept iemand onduidelijk om een antwoord.

pas ontloken blad
wordt als rollende wolken
door de wind gekneed

14119

gedicht, haiku
16 april 2020

stapvoets de lente
en al het handelen wordt
stiller met de dag

14118

gedicht, haibun, haiku
15 april 2020

meeuwen en de planten van de buren bewegen als vanzelf. Hoog boven onze hoofden valt een schaarse vliegtuigstreep vertraagd uiteen.

door mooie natuur
en schreeuwerige steden
waait dezelfde wind

14117

gedicht, haibun, haiku
14 april 2020

het is donker, het licht lekte de straten uit. Leeg en verlaten is het plein. Waar vanmiddag de bloemist stond te roken bukt nu iemand, sprokkelt. Bij het klikken van de aansteker verschijnt in korte flitsen een verweerd gezicht.

kille wind op steen
haast ontgroende grashalmen
in nachtelijk blauw

14116

gedicht, haibun
13 april 2020

kleine vreugd: buiten het raam is een gebouw dat doet denken aan Stockholm, aan hoe daar op de eilanden gebouwen in vreemde hoeken boven elkaar uitsteken. Ernaast staat een jonge boom, zwiepend in de wind als zeewier in de golven. Die boom doet denken aan Afrika, aan ruwe, dorre bomen, wachten op het volgende regenseizoen.

een vergeten geur
een vervliegende indruk
stuurt de geest op reis

14111

gedicht, haiku
8 april 2020

avondschemering
uitstekende ambient
jaagt kat het dak op

14108

gedicht, haiku
5 april 2020

onhoorbare stad
schreeuwende luchtverversing
wat er is, is er

14107

gedicht, haiku
4 april 2020

dan maar naar buiten
in de donkere straten
fluistert lentewind

14106

gedicht, haibun, haiku
3 april 2020

de ruis van luchtverversingsinstallaties is net zo grijs als de lucht. Horecagebied heet dat, daar is alles anders. In de toppen van de bomen speurt een ekster naar voldoening, bevrediging van de genen.

een stille morgen
wildgroei op een vensterbank
doorbreekt de verflaag

14105

gedicht, haibun, haiku
2 april 2020

(ochtend)

op de stadsschouwburg rust een blozend wolkendek. Terwijl fragiele zuchtjes wind geduldig de stenen doen slijten hebben de grote tandwielen van het universum zich weer in onze afleiding verschanst. Wordt wakker!

de tegenstelling:
een spel van snel opwarmen
bracht de noordenwind

14104

gedicht, haiku
1 april 2020

contact vermijden
in crisistijd dag na dag
dezelfde muren

14101

gedicht, vrij
29 maart 2020

als ik je toch kan vertellen
over dat wat kijkt tussen de regels door
– laten we het ‘het absolute’ noemen:
de mens die wel denkt maar niet woest
en klunzig door zichzelf heen praat –
dan lukt het best, we waren in de duinen
ik werd overhoord
jij stelde de juiste vragen
mijn hand vond een dichtbundel
die ik je -dit wat ik bedoel!-

nu schenk.

14086

gedicht, haibun
15 maart 2020

op het journaal gaat de paniek viraal. Hier is het even stil.

als de avond valt
het donkerste van dit huis
absorbeert het licht

14072

gedicht, haibun
29 februari 2020

in deze ruimte is het stil. In deze dag tussen de tijd bestaat nog niets. Grijs licht valt uit de hemel, brengt water mee.

in grijze regen
toch de Zendo verlaten
druppelritmes, hout

14033

gedicht, haibun
21 januari 2020

zonsopgang, gestommel in huis. Een maag die vraagt om meer. Groene thee tussen broodkruimels op een houten tafel. Onzichtbaar wordt een kaars, rouwend om de vervliegende nacht, van kwetsbaar steen.

wat ochtendspits heet
pompt de lucht vol vuil en gif
blijft dit gewoonte?

14032

gedicht, haiku
20 januari 2020

donker kamer
uit haast onzichtbaar wit licht
zingt een radio

14025

gedicht, haiku
12 januari 2020

dit drassig weiland
een boom hangt in het water
trekt de aarde scheef

14024

gedicht, haiku
11 januari 2020

de Lange Poten
vertrapt achter een bankje
ligt een open boek