13446

gedicht
13-06-2018

Het gonst van straksklinkende klokken, van radiotoestellen waar de spanning af is. De stad is windstil zwijgzaam. Boom vertakt zich koel de schemering in.

schaduwen van rijst
sporen in de vensterbank
kom onaangeroerd

13445

haibun
12-06-2018

Bij zonsondergang, laat om de lente. Groot licht werpt schijn vanachter de horizon, vangt vervliegende wolken in bundels wittig oranje. Mouw van blouse werpt schaduw door plastic dak, verbuigt het vallen van de avond. Buren praten, alcohol-hard, dan weer vrolijk, dan weer ernstig. Kom maar, kom maar tot leven.

 

geur van barbecue
zon zakt in bakstenen huis
de lucht vol stemmen

13379

gedicht, vrije vorm

(Op de punt van Vlieland (2))

Wie is dit lichaam?
Op maandag en dinsdag
heb ik geen gezicht.

13378

gedicht, vrije vorm

(op de punt van Vlieland)

hoeveel levende wezens heb je al gedood
alleen door hier te lopen?
hoeveel levende wezens heeft het heelal gedood
alleen door het heelal te zijn?

13376

gedicht

Na een erg moeilijke week ben ik er even tussenuit.

 

 

even vakantie
daar knap je van op
al is het maar kort
en al is het maar klein

we gaan er van uit
dat straks bij thuiskomst
alles wat dringt nogĀ 
steeds dringend zal zijn

13375

gedicht, vrije vorm

natte geur van vroege lente.
alles barst straks uit:
knoppen bol uit kale bomen
verkeersruis uit schemerzwijgen.
aarzelend kiest het dorp haar dinsdagkleuren
lantaarnlicht groeit hier
in het volle zicht op straat.

13374

gedicht, haiku

 

tussen weilanden
in de nevelvroegte hangt
de geur van paasvuur