14025

gedicht, haiku
12 januari 2020

dit drassig weiland
een boom hangt in het water
trekt de aarde scheef

14024

gedicht, haiku
11 januari 2020

de Lange Poten
vertrapt achter een bankje
ligt een open boek

14022

gedicht, haiku
10 januari 2020

net voor Rotterdam
in de vroegte spoort een zwaan
nors de treinen aan

14021

gedicht, haiku
9 januari 2020

onder stenen boog
de stem die uit het oor is
wordt niet vergeten

14020

gedicht, haiku
8 januari 2020

de kraai overschreeuwt
zingende morgenvogels
te vroeg in het jaar

14019

gedicht, haiku
7 januari 2020

trillende stemmen
langs oude schilderingen
dag van overdaad

14017

gedicht, haiku
5 januari 2020

een raam met barsten
hier buiten in de schemer
ontsteekt plots een licht

14014

gedicht, haiku
2 januari 2020

de tweede avond
gordijnen en stroomuitval
bewaken de poort

14013

gedicht, haiku, met foto
1 januari 2020

nieuw jaar, eerste licht
de lucht nog vol vocht en kou
stad draagt misten jas

14007

gedicht, haibun, haiku

De avond van Tweede Kerstdag. Mensen gaan naar huis, in het centrum groeit de Domtoren ver de hemel in. Vanmorgen in de nevel werd Utrecht elders, dreef Groningen op het gras.

een beschonken man
het einde van zijn latijn
schalt door de straten

13942

gedicht, haibun, haiku
22 oktober 2019

vijf uur ’s morgens, een kerkklok, een sirene, dan stil. Theezakjes, een plant die om zich heen grijpt. Donker dat straks langzaam van het balkon zal lekken, tot grommend en percussief de mens de dag aanbreekt. Opnieuw beginnen, maar hoe?

 

grote, kleine geest
na openen van gordijn
de hele wereld

13939

gedicht, haiku
19 oktober 2019

uit hoop geboren
groeit uit lege oliefles
nieuwe plantenstek

13919

gedicht, haiku
29 september 2019

(haiku op bankje
in de stromende regen
in het Zocherpark):

haringgrijs herfstlicht
op natuur nog los gekleed
in haar zomerjurk

13909

gedicht, haiku
19 september 2019

in een donker huis
houden twee boekenkasten
de muren uiteen

13826

gedicht, haibun, haiku
28 juni 2019

Weer fris genoeg (het weer) om thee te drinken. Nog rustig in de stad, weinig snelweggeluiden. Zo’n eigenaardig gekleurde morgen, een dag ontdaan van iets waar ik nooit een woord voor gevonden heb.

naar binnen gekeerd
in het ruisen van de stad
verdwijnt hij steeds meer

13825

haiku
27 juni 2019

(honger)

’s morgens op het balkon
het ontbijt van de buurvrouw
ruik ik met mijn maag

13812

gedicht, haiku
14 juni 2019

geluid van regen
het maar niet opkomen van
plant onder plastic