13948

gedicht, sonnet
28 oktober 2019

“Mis je haar?”

ik was niet meer met haar bezig
tot kort voor vandaag
maar nu je het zo stelt…
wat een goede vraag.

Suzuki schreef een keer
dat het ego zichzelf vergeet
en juist toen ik dát nodig had
was dat wat ze met me deed

het waren zeker mooie dagen
een oase in de woestijn
maar het bracht ook onbehagen

het is goed zo en ook wel klaar.
alleen nu je het zo vraagt,
ja, dan mis ik haar.

13007

gedicht, sonnet

Nachtsonnet

mijn hart stond maandenlang in brand
en steeds opnieuw zeg ik gedag
weet dat ik niets meer zeggen mag
kijk daarom naar de sterrenstand

recht boven staat de grote beer
ik kan niet slapen, droom maar wat
door een oude boom met groeiend blad
kijkt Sirius op alles neer

de stilte van de diepe nacht
doet vragen: ‘maar wat wil je dan?’
ik vul haar op en zing heel zacht

denk te diep na, er komt geen plan
maar één besef blijft ferm van kracht
men verlangt wat men niet hebben kan