13783

vrij
16 mei 2019

Over thee (2)

Ooit had ik een zen-leraar die vond dat je thee langzaam en met volle aandacht moet drinken. “Dit is heel bijzondere thee!”, zei hij dan en liet een betekenisvolle stilte vallen.
“…het is de enige thee die we hebben!”.

Later had ik een leraar die leerde dat je niet over je thee moet mijmeren, maar hem snel moet opdrinken.

Altijd als ik die snelle thee drink moet ik denken aan Zambia, waar theedrinken in afgelegen gebieden bijna een ritueel is. Dat zit hem niet in de cultuur, maar in de afwezigheid van stromend water en elektriciteit. Iedereen die ziet dat je thee drinkt weet dat je ruim een half uur met putwater en kooltjes in de weer bent geweest om die thee te bereiden. Ze geven je als vanzelf de tijd om ervan te drinken. Natuurlijk bied je ook thee aan. Bij acceptatie drink je samen en gebruikt weinig woorden.

Sinds Zambia kan ik het nauwelijks over mijn hart verkrijgen om snel te zijn. Mogelijk had één leraar gelijk waar de ander hem niet duidelijk tegensprak.

(In memoriam B.O.)

13782

vrij
15 mei 2019

Over thee (1)

Ooit had ik een zen-leraar die vond dat je thee langzaam en met aandacht moet drinken.
“Dit is heel bijzondere thee!”, zei hij dan en liet een veelbetekenende stilte vallen.
“…het is de enige thee die we hebben.”

Later had ik een leraar die leerde dat je niet over je thee moet mijmeren, maar hem snel moet opdrinken.
Je moet nooit de laatste zijn die klaar is.

Ze kennen elkaar. Ik weet nog steeds niet of er een paradox in besloten ligt.

(In memoriam B.O.)

13781

gedicht, vrij
14 mei 2019

barsten in het plafond
dat dichterbij en maar
niet naar beneden komt.

13778

gedicht, vrij
11 mei 2019

Juist de nacht voor hij uit het leven wilde stappen
– alles in plastic, de haakjes al aangebracht –
kreeg hij een fatale hartaanval.
Als hij dat geweten had,
hoe het drama hem werd ontnomen!

13777

vrij
10 mei 2019

hard geworden herfstbladeren van vorige herfst geven schaduw aan vroeg openende bloemen. Twee jaren ondersteunen en raken elkaar.

13769

vrij
2 mei 2019

iemand zegt: ‘ik mag niet gokken van mijn vriendin. Maar ik gok niet: ik wéét gewoon de uitslag.’ Buiten de trein stijgt de luchtvochtigheid met zich over de weken ontvouwende bladeren. Tussen Gouda en Den Haag bloeien velden vol bloemen.

Op de terugweg druipen windmolenwieken van de grijze regen.

13767

vrij
30 april 2019

Van een afstand legde ik het geluid van de Utrechtse Vrijmarkt vast. 48 uur lang liet ik de microfoons draaien, de markt ontstond, doofde uit, werd weer aangewakkerd en uiteindelijk ontmanteld.

Nu voeg ik echo’s toe om de mooie, donkere stadsruis te benadrukken. Elke tik wordt een waterval van klepperende metronoomklikjes, een miljard apen op een typmachine. Zo omarmen we de werkelijkheid, terwijl we haar ontvluchten.