13661

gedicht, vrij
14 januari 2019

vreemde benauwde dromen
waar nog levende verdwenenen wachten met wit gezicht
als grijnzende geesten bij de poort van het einde wenken
mij mee zullen nemen naar een land van depressie en verdorde dood
langs narigheden die niemand had voorzien

mee naar de diepe bodem
waar maar twee uitgangen zijn.

13660

gedicht, vrij
13 januari 2019

de muren van de overkant
komen als een vloedgolf over de ruiten.
een spoor van regenlichtjes
kristalliseert op helder glas.

de ochtendmist slaat uit thee
de wereld in, haar vleugels uit-
gespreid bedompt ze het hartslagpompen
van een ver verwijderd feest.

als ik straks karton en afgestompt ben:

maak een foto.
vergeef me duizend woorden.

13659

gedicht, vrij
12 januari 2019

niets onder de zon.
deze harde regen,
deze wolken
zijn er altijd geweest.

13658

gedicht, vrij
11 januari 2019
Kijkduin

de zon bedekt zien worden
wachten tot fugatisch jagende wolken haar vergeten
een kort moment het oranje winterlicht op de schuimkoppen zien
tot het met de eerstvolgende gedachte verdwijnt.

het schuim over het strand zien lopen
de woorden erover horen waaien
dan binnen verder praten tot het uiterste
geluksgevoel tweezijdig wordt.

13656

gedicht, vrij
9 januari 2018

De dominee op pagina 1 van de krant
had het allemaal al bedacht:
“Vallen op hetzelfde geslacht?
Geen sprake van, totaal uit de band!”

“Nou, ja, op verliefd zijn staat geen straf.
Voor je gevoelens ga je niet naar de hel!
Dat wil zeggen, het mag allemaal wel,
maar blijf gewoon van elkaar af.”

Meneer, gebruik alstublieft uw gezond verstand
voor u zoiets afwijzends zegt.
U beroept zich op regels die zouden zijn opgelegd
van Bovenop, van Hogerhand.

Dat Hogerhand, waar we eeuwenlang naar zochten,
het is maar waar je op vertrouwt!
Het bestaan ervan is nooit bevredigend onderbouwd
en over de inhoud wordt nog dagelijks gevochten.

Dat heeft u duidelijk niet belet
om het allemaal zeker te weten,
de oprechte liefde tussen mensen te vergeten
die op dit losse zand wordt weggezet.

“Ze mogen best uit de kast”, besluit u bijna boos
“maar ze hoeven er niet óp, met alle kleuren van de regenboog.”
U kent toch dat verhaal van de balk in het eigen oog,
zo zeker van uw zaak, zo schaamteloos?

De dominee op pagina 1 van de krant
had het allemaal al bedacht:
“Vallen op hetzelfde geslacht?
Geen sprake van, dat loopt uit de hand!”

Daar staat hij dan, voor het hele land.
Bestrijder van liefde, op de kast
van de voorpagina
van de ochtendkrant.

13652

gedicht, vrij
5 januari 2019

ook zij is weg
nu niet hier, niet eens in berichtjes
verschijnt haar naam en daarmee haar gezicht

ook is die stad hier
in de gracht drijven nog liefde en vriendschap
die hier overboord gingen in één nacht

ik hang achter het theater
ik adem de geur van deze Noordelijke stad
het is goed haar licht te missen

in lichte regen.
twee treinen en een broze zaterdag

kwamen er aan te pas.

13650

gedicht, vrij
3 januari 2019

de handen van de boom
met zijn zovelen, de armen gestrekt, reikend
naar een aalmoes zonlicht